ผู้พัน เราต้องไปที่สถานทูตเดี๋ยวนี้
อามาร์ สถานทูตอยู่อีกฟากของเมือง
และตอนนี้กองทัพก็คงปิดถนนแล้ว
ไปเถอะ เร็วเข้า อย่าเสียเวลาเลย เร็วเข้า วิ่งๆ
ย่างกุ้ง เมียนมาร์ วันที่ 25 กรกฎาคม ปี 1996
ทางนั้น รถไฟๆ
ไปขึ้นรถไฟดีกว่า มาเร็ว
เร็วเข้า ไปเลย
เดอะฟอร์กอตเทนอาร์มี กองทัพกู้เอกราช
คนมากกว่า 100 ล้านคน จาก 30 ประเทศมีส่วนร่วมโดยตรง
ในสงครามโลกครั้งที่สอง
อินเดียยังคงต่อสู้เพื่อ อิสรภาพจากการปกครองของอังกฤษ
ในขณะเดียวกัน ทหารอินเดียหลายล้านนายก็ต่อสู้
เพื่อจักรวรรดิอังกฤษ
หลังจากกองทัพอังกฤษพ่ายแพ้ต่อญี่ปุ่น ในสิงคโปร์ในปี 1942
เชลยสงครามชาวอินเดีย และพลเรือนที่สมัครเป็นทหาร
ร่วมกันก่อตั้งกองทัพอินเดียอิสระ ด้วยความช่วยเหลือจากญี่ปุ่น
และในกองทัพยังมีกองทหารหญิง กองร้อยรานีจันษีอีกด้วย
นอกจากกองร้อยทหารหญิง
ทหารห้าหมื่นนายของกองทัพอินเดียอิสระ ก็ตัดสินใจเคลื่อนพลสู่เดลีด้วย
เพื่อรบกับจักรวรรดิอังกฤษ เพื่ออิสรภาพของอินเดีย
ย่างกุ้ง
ย่างกุ้ง พม่า กรกฎาคม ปี 1943
เดี๋ยวฉันตามไป
คุณเป็นยังไงบ้างตอนนี้
ขอโทษนะ ผมไม่ได้ยินที่คุณพูด
คุณได้ยินเสียงแล้วสินะ
- ครับ - นี่มันปาฏิหาริย์
- คุณก็ไปขบวนนี้เหรอ - เปล่า
แต่ผมจะขึ้นขบวนถัดไป
มายา
รถไฟจะออกแล้ว ไปกันเถอะ
- ไม่ต้องหรอก - ขอโทษนะ
ท่านผู้นำขอให้ชาวอินเดียสละทุกอย่าง
ขอโทษนะ
เร็วเข้า ลุกๆ
เรากำลังมุ่งหน้าไปยังพรมแดนอินเดีย
หน่วยต่างๆ ของกองทัพอินเดียอิสระ จะต้องถูกแยกไปอยู่
กับกองทหารญี่ปุ่นในการบุกยึดอิมฟาล
ไม่ ไม่ได้เด็ดขาด
ท่านผู้นำบอกชัดเจนว่ากองทัพอินเดียอิสระ จะอยู่ใต้คำสั่งทหารอินเดียเท่านั้น
พวกเราต้องนำการโจมตีอิมฟาล ไดชิซัง
คิดว่าคนของคุณจะยืนหยัดสู้เหรอ
เมื่อกองทัพบริติชอินเดีย ยิงกระสุนนัดแรกใส่พวกเขา
คุณคิดว่าพวกเขา จะยิงคนอินเดียด้วยกันลงเหรอ
คำพูดจากพระคัมภีร์ ภควัทคีตา
แปลว่าในสงครามเพื่อความถูกต้อง
เราไม่ควรหวั่นไหวต่อหน้าที่ในฐานะทหาร
แม้จะต้องฆ่าพี่น้องของตนเองก็ตาม
ไดชิซัง ทำไมพวกเราต้องลังเล
ที่จะยิงทหารอินเดีย
ที่สู้เพื่อให้อินเดียเป็นทาสต่อไปด้วย
พวกเขาต่างหากที่ต้องลังเล กับการยิงทหารอินเดีย
ที่ต่อสู้เพื่อปลดปล่อยมาตุภูมิ
นี่ เอาผ้าพันแผลมาเยอะๆ เลย ดูแลคนที่เจ็บหนักก่อน
วันนี้...
สงครามของพวกเราเริ่มต้นที่นี่
และสงครามนี้จะจบก็ต่อเมื่อเราไปถึงเดลี
- มุ่งหน้าสู่เดลี - มุ่งหน้าสู่เดลี
สิงคโปร์
ไทย
ย่างกุ้ง
มัณฑะเลย์
อินเดีย อิมฟาล
พม่า
ไอ้ตินติน
มันบอกรูปพรรณสัณฐานของเรากับกองทัพ พวกเขาจะตามหาเรา
เวรแล้วไง ผมบอกแล้วว่าเราน่าจะไปสถานทูต
ย่างกุ้งถูกปิดตาย มีการประกาศใช้เคอร์ฟิวแล้ว
ตอนนี้พวกเราไปที่นั่นไม่ได้แล้ว
อีกอย่าง คุณยิงทหารตาย
คุณก็รู้ว่าอาจถูกประหารได้
ถ้าเดินเลียบแม่น้ำขึ้นไปทางต้นน้ำ เราจะไปถึงกะเล่วะ
ถูกไหม
ค่ะ
แล้วจากที่นั่น มีถนนไปตะมู่ไม่ใช่เหรอ
ทำไมถึงถามล่ะคะ เราจะไปที่นั่นทำไม
เพราะมันอยู่ใกล้ชายแดนอินเดียมาก
นี่คือหนทางเดียว
เราต้องข้ามชายแดนเข้าไปในอินเดีย
คุณเป็นใคร
คุณเคยมาที่นี่มาก่อนใช่ไหม
เราได้รับคำสั่งจากสำนักงานใหญ่
กองร้อยรานีจันษีจะตั้งค่ายล่วงหน้า เลยเมืองเมมโหย่ไป
ส่วนทหารของกองพลน้อยสุภาษ หนึ่งและสองจะออกเดินทางไปอิมฟาล
พรุ่งนี้เช้า พวกคุณจะได้รับคำสั่ง ให้เคลื่อนพลพร้อมหน่วยของตัวเอง
- ชัยชนะสู่อินเดีย - ชัยชนะสู่อินเดีย
เธอถางหญ้าทั้งทุ่งในวันเดียวนะ ด้วยเคียว
หุบปาก
ขอโทษ...
ฉันขอโทษ
นายเป่าขลุ่ยได้เพราะมาก
ขอบคุณ ฉันสอนให้ได้นะ
ย่าของฉันเคยร้องเพลงนี้
ฉันเรียนมาจากท่าน
ฟังดูเหมือนเพลงรักที่ลึกซึ้งมาก
ใช่
ความรักที่ท่านมีต่อมาตุภูมิ
ย่าของฉันเคยคิดถึงอินเดียมาก
และทุกครั้งที่คิดถึง ท่านจะร้องเพลงพื้นบ้านเพลงนี้
และหลังจากฟังเพลงนี้บ่อยๆ
ฉันก็หลงรักอินเดียเหมือนกัน
เรื่องราวเหล่านี้... พวกมันทำให้เกิดภาพในใจฉัน
ฉันอยากเห็นว่ามันจริงไหม
มายา อีกไม่นานคุณจะไปถึงอินเดีย
แต่มีเรื่องหนึ่งที่ผมรับรองได้
อินเดียของจริงสวยกว่าภาพที่คุณคิดไว้มาก
และคุณไม่สามารถ จับภาพอินเดียได้ในภาพเดียว
มันมีหลากหลายสีสัน ฤดูกาล
วัฒนธรรม ผู้คน ภาษา...
อินเดียเป็นประเทศที่งดงาม ไม่เหมือนใคร
คุณถ่ายรูปผมทำไม
เวลาพูดถึงอินเดีย หน้าคุณดูสดใสขึ้นมา
และจะว่าไป คุณก็แอบเก็บรูปของฉันไว้เหมือนกัน
แต่คุณทำมันขาด
ไม่สำคัญหรอก เราจะถ่ายรูปด้วยกันในเดลี
ที่ป้อมแดง
หลังจากผ่านไปหลายปี
ฉันก็กลับมาที่นี่
เส้นทางเดิมๆ สภาพเกือบเหมือนเดิม
ผู้พัน รู้ไหมว่าทำไมฉันถึงชื่อรานี
คุณยายเป็นคนตั้งชื่อให้ฉัน ท่านก็เคยอยู่ในกองทัพอินเดียอิสระ
ท่านชื่อว่าอะไร
จันกีค่ะ คุณรู้จักไหม
ไม่
ความจริงท่านเปิดโรงเรียนใกล้เมมโหย่
คุณยายมีบทบาทสำคัญ ในขบวนการเรียกร้องประชาธิปไตยที่นี่
กองทัพจับท่านเข้าคุกหลายครั้ง แต่ว่า...
ท่านก็ไม่เคยถอย
นี่ ลุกเร็วเข้า ลุกเร็วๆ
ทหารมาๆ
- หนีเร็ว เราต้องไปแล้ว - เร็วเข้า ไป
เร็วเข้า ไปเลย
พรมแดนอินเดีย-พม่า วันที่ 14 เมษายน ปี 1944
ท่านครับ ผมเห็นความเคลื่อนไหว บนเนินฝั่งตะวันออกเฉียงใต้
อาห์เมด
ทางนั้นครับ
ไม่เป็นไรใช่ไหม ไปกันเถอะ เร็ว
จ่า นำหน่วยของคุณไปเช็กตรงเนิน
เช็กตรงเนิน เช็กตรงเนิน
ถอยไปยังสนามเพลาะ
ทหาร
สิ่งเดียวที่ขวางระหว่างเรากับอินเดีย คือสนามเพลาะนี้
อีกฟากของสนามเพลาะคือบ้านของเรา
อินเดียของเรา
- มุ่งหน้าสู่เดลี - มุ่งหน้าสู่เดลี
พวกมันบ้าไปแล้วหรือไง
ใช่
- อรุณสวัสดิ์จ้ะ พี่ - อรุณสวัสดิ์
พวกเราอยากข้ามแม่น้ำ
ไม่ได้ ฉันต้องเอาของไปขาย
ช่วยพวกเราหน่อยนะ เราจะนั่งไปดีๆ ไม่ก่อเรื่องหรอก
แถวนี้ยิ่งทหารเยอะอยู่
ช่วยหน่อยเถอะนะ
- ไม่ได้หรอก น้องสาว - ช่วยเราเถอะนะพี่
ออกไปเลย ออกไป ไม่ได้ๆ
ได้โปรด ช่วยพวกเราด้วย
สามสัปดาห์หลังการรบ
ทำไมคนของผมต้องขุดสนามเพลาะ ไดชิซัง
พวกเราต้องเดินหน้าต่อ
นั่นคือคำสั่ง
แต่ไม่ใช่คำสั่งของพวกเรา
ไอ้วิลลิสนั่นพูดถูก พวกเขาให้เราเป็นแค่แรงงาน
ขุดสนามเพลาะ ขนของ
พวกคุณกำลังใช้เรา
ญี่ปุ่นกำลังใช้กองทัพอินเดียอิสระ พวกเรามีสงครามต้องรบ
คำสั่งของเราคืออยู่ที่นี่
กองทัพญี่ปุ่นจะตีวงล้อมกองทัพอังกฤษ
ไดชิซัง มีลุ่มแม่น้ำอิมฟาล
พวกเราใกล้ถึงที่นั่นแล้ว
พอเรายึดชุมทางทิมาปุระได้ ก็เท่ากับตัดเสบียงของพวกอังกฤษ
พวกเราต้องรอ
นี่เป็นจังหวะเหมาะที่จะโจมตี ไดชิซัง
นั่นไม่ใช่เรื่องที่คุณจะตัดสินใจ โสธิซัง
หรือผม
พอฝนเริ่มตก แกก็จูบลาแผน "ตีวงล้อม" ได้เลย
ทำงานต่อ
บอกผมหน่อย ผู้พัน
คุณเชื่อจริงๆ เหรอว่ากองทัพอินเดียอิสระ
จะชนะพวกอังกฤษในอิมฟาล
นั่นไม่ใช่สาเหตุที่เราตัดสินใจสู้
พวกเราตั้งใจจะสละตัวเอง
และพวกเราอาจทำสำเร็จ แต่...
หลายร้อยเที่ยวต่อวัน ตั้งแต่เช้าจรดค่ำ
พวกอังกฤษกำลังสะสมเสบียง เพื่อรับมรสุม ผู้กอง
เสบียงของเราอยู่ไหน ผู้กอง
คุณบอกว่าพวกเราต้องรอเสบียง
แต่ระหว่างที่พวกอังกฤษสะสมเสบียง
พวกเรากลับรอเก้อ
เราแทบไม่มียาเหลือแล้ว
และอีกไม่นานอาหารก็จะหมด
หาที่กำบัง
- หาที่กำบัง - พวกนรก
หาที่กำบังๆ
นี่มันอะไรกัน
"กองทัพญี่ปุ่นไม่มีวันให้เกียรติพวกคุณ
"พวกคุณจะเป็นทาสของพวกมันตลอดไป
"พวกคุณไม่จำเป็นต้องทนหิว หรือตายเพราะมาลาเรีย
"จงออกจากกองทัพกบฏ และกลับมายังประเทศของตัวเอง
"ครอบครัวกำลังรอให้พวกคุณกลับบ้าน
"เพียงแค่ยกธงขาวเหนือหัว แล้วเดินมาหาพวกเรา มาสู่ความปลอดภัย
"พวกเราสัญญาว่าภายในไม่กี่วัน พวกคุณจะได้กลับบ้าน...
"ไปหาครอบครัว"
ฝน
ฝนตกหนักอย่างที่พวกญี่ปุ่นไม่เคยคิดฝัน
แม้แต่พวกเราก็ไม่เคยเห็นอะไรแบบนั้น
ฝนนั่นตัดเส้นทางลำเลียงเสบียงของเรา
ฝนนั่นทำลายความหวังของเราจนหมดสิ้น
ฝนนั่นฆ่าพวกเราทีละคนๆ
ผมตัดแขนขาใครด้วยมีดไม่ไหวแล้ว
ไม่มียาเหลือแล้ว
เรากำลังตายเพราะมาลาเรีย เรากำลังตายเพราะโรคบิด
พวกเขากำลังตาย ทุกคนในนั้นกำลังตาย
โตกัส
อย่าสงสารผมเลย
ผมสู้ในศึกของผมแล้ว
ตกหนักขนาดนี้ ไม่มีทางขนเสบียงถึงแนวหน้าอิมฟาลแน่
แต่ท่านคะ เราไม่ได้ส่งเสบียง ให้พวกเขามานานมากแล้ว
- เราทำอะไรไม่ได้แล้ว - ทำได้สิคะ
ท่านครับ เสบียงของเราหมดแล้ว
เราอยู่ได้อีกแค่สองวันครับ
พวกอังกฤษยึดที่มั่นได้อีกนาน
แต่การยึดอิมฟาล... เป็นไปไม่ได้ครับ
สถานการณ์เลวร้ายมากครับ
เปลี่ยน
สถานการณ์เลวร้ายมาก
กองทัพอินเดียอิสระถูกตัดขาดจากทุกด้าน
พวกที่เจ็บและใกล้ตาย
ถูกส่งกลับไปทีละคน
พวกเขากินใบไม้ พวกเขากำลังจะตาย
เขาขอให้ผมเอาขลุ่ยนั่นมาให้คุณ เผื่อว่าเขาตาย
เพื่อขอบคุณ
ที่เปลี่ยนเขาให้เป็นคนดี
อัลฟา คอมปานี ตอบด้วย
สามเดือนหลังการรบ
โสธิซัง
เป็นเกียรติของเรา ที่ได้รบเคียงข้างคนของคุณ
หวังว่าความฝัน ที่จะทำให้อินเดียเป็นอิสระนั้นจะเป็นจริง
คำสั่งของพวกเราคือถอยเดี๋ยวนี้
เราได้รับคำสั่งให้ถอย
ผู้กอง...
เราจะถอยไม่ได้นะคะ
เราควรเดินหน้า และช่วยพรรคพวกของเรา
ฉันได้รับคำสั่งให้พาพวกเธอกลับบ้าน
ผู้กอง เราจะ... ทิ้งให้พวกเขาตายไม่ได้นะคะ
ค่ายนี้เป็นความหวังสุดท้ายของพวกเขา
มาจากไหน
ผมเปล่านะ ผมเปล่า